Masuk
Lapor
学生時代からの恋人である、守里 流（ながれ）から突然の婚約破棄！？ その理由は彼の会社の御曹司、神楽 朝陽（あさひ）という男の所為だと聞かされた鈴凪（すずな）。 あっさり恋人に捨てられてしまう鈴凪。 怒りにまかせて、婚約破棄の原因である神楽 朝陽に会いに行くが…… 「元カレに復讐するつもりなら……いっそ、世界一の愛され花嫁になってみないか？」 追い詰められた鈴凪に、謎の提案を持ちかける神楽。 どうやら彼も、なにやら訳ありのようで――？ 眼鏡を外すとドSに変貌する御曹司、神楽 朝陽 × 明るさと前向きな姿勢が取り柄の雨宮 鈴凪 元カレの流に復讐するため、鈴凪は朝陽の愛され花嫁になりきるはずだったのだがーー？ 表紙AI学習禁止
Lihat lebih banyakBab 1
prologue
ร่างเปล่าเปลือยพู่ระหงส์นอนเหยียดกายอยู่ในอ่างอาบน้ำเซรามิค เสียงน้ำร้อนจากหัวก๊อกดังกระทบแพรน้ำวูบไหวเจื้อยแจ้วอบอุ่น สาวสะพรั่งวัย 16 หลับตาพริ้มปล่อยตัวปล่อยใจให้ความฟินชอนไชไปทั่วทั่งร่าง เธอไม่สนหรอกว่าจะเสียเวลาไปมากแค่ไหนเพราะในดินแดนส่วนตัวนามสุขาวดีแห่งนี้ มีแต่เธอคนเดียวเท่านั้นที่เป็นเจ้าของ มันคือความสุขที่สาสมแล้วที่สาวแรกแย้มอย่างเธอจะได้รับ หลังจากการนั่งหลังขดหลังแข็งกรำตำราเรียนมาตลอดทั้งวัน
.
ปาดสายตาผ่านม่านฟองสบู่ที่ลอยฟุ้ง เล็บเท้าที่เพ้นท์มายังคงเปล่งประกายสวยสด เหมาะสมกับราคาค่างวด
.
"อืม.. ใช้ได้เหมือนกันนะร้านนี้ ดูท่าน่าจะสวยติดทนแบบนี้ไปอีกหลายวััน ถ้าไม่ใช่เพราะพีี่บอกว่าชอบเอมจะไม่ทำบอกตรง ๆ ไหนขอดูอีกข้างสิว่ายังติดทนดีอยู่รึเปล่า.. ฮึบ!"
สาวเจ้าพรั่นพรึงกับตัวเองคนเดียวตามประสาคนวัยฝัน เธอยกขาอีกข้างขึ้นพาดกับขอบอ่างระหว่างนั้นเอง แพรน้ำที่เต็มไปด้วยฟองสบู่ก็ได้สยายตัวออก เผยให้เห็นหน้าอกหน้าใจขนาดพอดีมือที่เปล่งปลั่งกระทบแสงไฟพร้อมกับไออุ่น ๆ น้ำร้อนกว่านี้เธอคงสุก ตรงกันข้ามเพราะกลุ่มควันบาง ๆ ที่ฟุ้งขึ้นมาเมื่อครู่ จึงทำให้เด็กสาวจินตนาการไปถึงดวงหน้าของใครบางคนซึ่งเป็นคนที่เธอรัก
.
"พี่แฟรงค์.."
หล่อนกระแอมในลำคอขบริมฝีปาก
.
"อืม.. อ่ะ.. อาาา~! พี่เห็นนมหนูไหม อยากจับไหมคะจะบีบก็ได้นะ อื้อออ! หนูยอมทุกอย่างเลยถ้าพี่ต้องการ~! พี่คนเดียว"
.
"หมับ!"
.
"อื้อ.. แบบนั้นละค่ะพี่ บีบเลยถ้าพี่ชอบเขี่ยหัวนมด้วยยิ่งดี"
"อ่ะ.. อ่ะ.. อร๊ายยยย!"
.
ต้นขาเสียดสีไปมาลำตัวบิดออกทางขวาตะแคงโค้งในอ่าง ปล่อยให้ความอุ่นร้อนเล้าโลมลำตัวตามมาด้วยการใช้นิ้วเรียวเสียวสะท้าน เธอใช้มันตวัดวนไปบนยอดถัน ส่วนอีกข้างเอื้อมลงมาสะกิดตลิ่งย่ำยีถ้ำรัก
.
"เจ๊าะแจ๊ะ ๆ , เจ๊าะแจ๊ะ ๆ"
.
"พี่แฟรงค์ขา.. พี่แฟรงค์.. โอ๊ยยยย!.. พี่แฟรงค์.. พี่แฟรงงงงค์!!! "
.
มวลน้ำที่กระฉอกล้นขอบอ่างบ่งบอกซึ่งทุกสิ่ง เด็กสาวซ่านเสียวจนคิ้วย่นยับยู่ยี่กระทั่งแรงแขนเริ่มอ่อนแรง เธอถึงได้ลดระดับด้วยการจอมจมลงสู่ก้นบึ้งทิ้งไว้แต่เพียงฟองบุ๋ง ๆ กับแพรผมดกดำที่สยายเป็นวงกว้าง แก้มป่องอมอากาศ ชะเอมเริ่มทบทวนกับตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่ ส่ิงที่ทำลงไปเมื่อครู่นั้นแสนจะน่าอับอายและน่ารังเกียจ พี่แฟรงค์ที่เธอรักคงไม่ชอบอะไรแบบนี้แน่ถ้าเขารู้ความจริง ประธานนักเรียนหน้าตาดีอย่างเขาจะรู้สึกอย่างไงถ้ามาจับได้ทีหลังว่าโดนสาวรุ่นน้อง ใช้เป็นแบบในการสนองราคะ
.
"บ้า ๆ ๆ เราทำบ้าอะไรลงไป บ้าที่สุด!"
.
"เฮือกกก!"
.
พอเริ่มคิดได้ร่างเปลือยก็ดีดตัวเองขึ้นมาเหนือน้ำ อกกลมสวยเด้งดึ๋งดั๋งพร้อมกันกับปอยผมที่สะบัดอ้อมหลังมาปกปิด เธอยังคงหลับตาด้วยฤทธาของฟองสบู่ที่กระเซ็นมาโดนเข้า มันรู้สึกเจ็บแสบและคัน ๆ แต่ทำไมนะทำไมกันพื้นที่สงวนตรงนั้นถึงได้รู้สึกเสียวมากกว่าเยอะ เปลือกตาเริ่มค่อย ๆ ปริเผยอ ถึงจะยังเบลอ ๆ แต่นั่นก็มากพอที่จะทำให้เธอสังเกตเห็นเงาตะคุ่มบนหว่างขาของตัวเอง
.
"ไม่นะ!"
"ใครน่ะ! ใคร! ออกไป! อร๊ายยยยย! ช่วยด้วย!!!"
.
ใช้เท้าถีบกระแทกร่างเปลือยต่อสู้อย่างสุดแรงด้วยความตกใจ และสัญชาตญาณการเอาตัวรอด ก่อนหน้านี้เจ้าหล่อนไม่ได้รู้เนื้อรู้ตัวเลยว่ามีใครบางคนนอนแช่อยู่ในอ่างด้วย เพราะว่ามันเป็นไปไม่ได้! มันเหมือนกับว่าชายคนนี้วาร์ปเข้ามาข้างในตอนที่เธอเผลอ เหมือนผีที่ลอยทะลุผ่านประตู หนำซ้ำยังรุกล้ำเธอโดยใช้เพียงแค่คำพูด
.
"ชู่ววววว! ชะเอม! พี่เอง พี่แฟรงค์เอง! เงียบก่อนสิ"
ร่างหนาเอ็ดเสียงดัง พลันถลันตัวขึ้นมาเอามือปิดปาก ตาประสานตาทำให้สาวเจ้าชะงักงันไปชั่วขณะ
.
"ช่ายแบบนี้แหละเด็กดี อยากเอากับพี่ก็ต้องทำตัวดี ๆ สิครับ"
ชะเอมงงมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอตกอยู่ใต้อาณัติของเขาแต่โดยดี ก่อนจะยกปลายเล็บที่จิกอยู่บนท่อนแขนอันกำยำนั้นออก ส่ายหน้าไปมาดวงตาเบิกโพลง
.
"อืม.. อืม.. อั๊ก.. อืม"
เธอพยายามจะสืื่อสาร
.
"ไม่ครับ พี่ไม่ปล่อยมือหรอก เพราะพี่รู้หมดแล้วว่าอะไรคือสิ่งที่เอมต้องการ ที่ครางออกมาเมื่อกี้คือชื่อพี่่ทั้งนั้นเลย จริงไหม?"
.
"แล้วอีกอย่างที่ข้างนอกนั่น ตรงลานจอดรถพี่เช็คดูแล้วว่าคุณน้าแอนนากับน้าจัสตินไม่อยู่ ฉะนั้นในบ้านหลังนี้ ไม่สิ! ในอ่างอาบน้ำใบนี้จึงมีแค่เราสองคน เราจะทำอะไรกันก็ได้แล้วพี่ก็ได้เริ่มมันไปแล้ว มันอาจจะเจ็บ ๆ หน่อยแต่ถ้าเสียวมากก็บอกได้นะ"
.
ดุจปั้นจั่นถล่มหินผา! แกนแข็งขนาดมหึมาจากตัวแทนนักศึกษากระหน่ำใส่ปากถ้ำแบบไม่เลี้ยง! สองกายรวมเป็นหนึ่ง กอดรัดฟัดเหวี่ยงอยู่ในสมรภูมิรักที่แสนจะเปียกชื้น ชะเอมทั้งเขินและหน้าแดง ใจหนึ่งก็อายใจหนึ่งก็อดใจไว้ไม่อยู่ โปรดอย่าถามหาเหตุผลถึงการมีตัวตนของพี่แฟรงค์ เธอกลัวเหลือเกินว่าพอประติดประต่อเรื่องราวได้แล้ว พี่เขาจะหายไป
.
"พี่่แฟรงค์..!"
"พี่แฟรงค์ขา!.. พี่! "
สอดแขนอ้อมแผ่นหลังแกร่งเข้ามา กันฟันจิกปากซี๊ดลมหายใจ สลับกับการซุกใบหน้าลงที่ซอกคอ
.
แอ่นอกตั้งเต้าลำตัวสะบัดเป็นพัก ๆ ก่อนจะกระตุกดิีดขึ้นพ้นขอบอ่างเมื่อกิจกรรมดำเนินมาถึงกระบวนท่าสุดท้าย หญิงสาวกรีดร้องด้วยเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ทั้งหมด หว่างขาเธอหลั่งน้ำใสออกมามากมายจนจำแนกไม่ได้ว่านั่นน้ำรักหรือน้ำร้อน อวัยวะทุกส่วนบีบเกร็งตอดตุ๊บ ๆ ซึ่งในที่สุดเธอก็ถึงจุดสุดยอด!
.
รสชาติแห่งกามอารมณ์ตอบแทนเธอด้วยการสำลัก การปล่อยตัวปล่อยใจให้ชายในฝันเพียงชั่วครู่ทำให้เธอเผลอดื่มน้ำเข้าไปหลายอึก จากความสุขสมเลยกลายเป็นความทรมาน สาวชะเอมดิ้นทุรนทุรายก่อนจะพบว่าพื้นที่รอบกายกลายเป็นความดำมืด! เวิ้งว้างสุดหยั่ง! ขาก็หยั่งไม่ถึง! มันคล้ายกับว่าร่างกายเธอโผล่พรวดออกมาอีกมิติ
.
สำลักน้ำกระอึกกระอัก! สูดลมหายใจทีไรดันไม่มีอากาศ เธอกำลังจะตายชะเอมคิดได้ในชั่วบัดดล เสี้ยววินาทีที่สาวเจ้าใช้มือคลำตัวแล้วเจอเสื้อผ้านั่นแหล่ะที่เฉลยซึ่งทุกสิ่งทุกอย่าง ว่า ณ ตอนนี้เธอกำลังคิดสั้นฆ่าตัวตายอยู่! แล้วก็กำลังจมลงเรื่อย ๆ ด้วยฝีมือของหินก้อนใหญ่ที่เธอเป็นคนบรรจงผูกถ่วงไว้ที่ข้อเท้าของตัวเอง
.
ผมสลวยลู่ขึ้นไปด้านบนเป็นพู่ ฟองอากาศฟดผุด ๆ ออกจากเบ้าตาและโพรงจมูก เด็กสาวรู้ซึ้งแล้วว่าที่ผ่านมานั้นแค่คิดไปเอง ความผิดหวังจากการโดนพี่แฟรงค์ปฏิเสธรักคือสาเหตุของเรื่องทั้งหมด ปล่อยมือทั้งสองข้างลอยปลิวเหนือหัว เลิกดิ้นเลิกต่อต้านปล่อยให้ความเป็นจริงทำงานว่าเธอไม่เคยมีอะไรกับเขา
.
"จิตสุดท้ายสินะ.. หนูคงเป็นของพี่ได้แค่ในฝันเท่านั้นพี่แฟรงค์.."
เด็กสาวยักไหล่แสยะยิ้ม กลืนความทุกข์ทรมานไว้ใต้ดวงหน้าอันซีดผืด
.
"หนูขอโทษที่หนูสวยไม่พอ ลาก่อนตลอดกาลค่ะ.. สุดที่รักของหนู"
.
"บุ๊ง ๆ ๆ ๆ "
.
ก้อนอิฐตัวหนอนถ่วงเอาชุดนักเรียนขาวแวววับ จมลงสู่เบื้องล่างของก้นสระชลประทาน แต่แล้วในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นใกล้ตายเต็มทีจู่ ๆ ก็มีมือที่มองไม่เห็นคู่หนึ่งช้อนตัวเธอเอาไว้ มันแฝงไปด้วยความอบอุ่น มันเต็มไปด้วยความหวัง ชะเอมหลุบสายตาลงมองในขณะที่เงาดังกล่าวกำลังช่วยแกะเชือกที่ข้อเท้าให้ เสี้ยววาบหนึ่งในใจเธอก็ไพร่คิด
.
"พี่แฟรงค์!"
.
แต่ก็ไม่! เพราะฮีโร่คนดังกล่าวเลือกที่จะตอบสนองท่าทีอันวิงวอนนั้น ด้วยการกระชากคอเสื้อและเหวี่ยงเธอขึ้นพ้นขอบน้ำแบบพรวดเดียวจบ!
.
"นังเด็กร่าน! ดอกทองอย่างมึง! กูเสียเวลาโดดลงมาช่วยก็บุญแค่ไหนแล้ว"
บุรุษปริศนาคิด ระหว่างตีขาว่ายน้ำสวนตามขึ้นมาบนพื้นผิว
Bab terbaru
(仮)花嫁契約 ～元彼に復讐するはずが、ドS御曹司の愛され花嫁にされそうです⁉～ 愛され花嫁は誓う 3
＊＊＊＊＊＊ 白いタキシード姿の新郎が待つ祭壇へと続くバージンロードを、純白のドレスを着た新婦が父親のエスコートを受けてゆっくりと進んでいく。 厳かな雰囲気の中でも美しいその鈴凪《すずな》の花嫁姿に、誰もが見惚れそして感嘆の声を上げた。「雨宮《あまみや》さんの花嫁姿、凄く綺麗だわ。新郎もかなりのイケメンだし、二人共とてもお似合いよね～」 「もう……轟《とどろき》さんってば、まるで娘を嫁に出したみたいに感動しちゃって。でも分からなくはないです、本当に素敵な結婚式なんだもの」 鈴凪が務める会社の先輩である轟は意外にも涙脆いらしく、ハンカチを持った手でその目元を押さえているようだ。そんな彼女に苦笑いを浮かべつつも、同僚の女性スタッフも式の素晴らしさに感動している。 その向かい側には鈴凪の母と兄が並んで座っており、母は娘の美しい花嫁姿に嬉し涙を浮かべかけていた。それでも彼女の兄である響《ひびき》は朝陽を睨んでブツブツと何かを呟いているが、それもたった一人の妹が可愛いからなのだろう。「悔しいけれど……今日の鈴凪は、今までで一番綺麗で幸せそうに見えるな」 「そうね、あの子の花嫁姿が見れて私も本当に嬉しいわ」 「はあ、アイツめ……鈴凪を誰よりも幸せにしないと、絶対に許さないからな」 そうしてその奥の席には離婚の危機を何とか回避したらしい、朝陽《あさひ》の父である幹臣《みきおみ》と妻の月子《つきこ》も二人で並んで座っている。彼らの息子が浮かべる柔らかな笑みを見たことで、やっと心から二人の結婚を喜ぶことが出来たようだった。「本当に朝陽のあんな幸せそうな笑顔を見るのは久しぶりですね」 「……ああ、そうだな」 今まで目を背けてしまっていた家族の関係をもう一度しっかりと築く、そう約束した幹臣の言葉を信じる事に決めた月子。彼女は長年連れ添ったその夫に、静かに寄り添うように座っていた。 そして少し離れた席に並んで座っているのは、スーツ姿の白澤《しらさわ》と淡いブルーのドレス姿を着た紫苑《しおん》で。美しい花嫁となった鈴凪を見て、紫苑はやや興奮気味に白澤へと話しかけている。「……なあ、白澤。この美しい鈴凪の花嫁姿を見て、どうにか記念に残してみたいとは思ったりはしないか？」 「そうですね、一生の思い出として残るようにプレゼントしても良いかもしれません」 紫
Terakhir Diperbarui : 2026-02-28(仮)花嫁契約 ～元彼に復讐するはずが、ドS御曹司の愛され花嫁にされそうです⁉～ 愛され花嫁は誓う 2
ふと何かを思い出したような仕草をした朝陽《あさひ》さんだったが、もう一度私の花嫁姿を見て複雑な表情をする。いったいどうしたというのか？ 何かおかしなところがあるのかと、今の自分の姿を鏡で確認しようとする。すると今度は彼の腕が私の肩へと伸びてきて、そのままふんわりと抱き寄せられて。「それにしても最初は元カレに見せつけるはずだった花嫁姿なのに、その守里《もりさと》 流《ながれ》が今の鈴凪《すずな》を目にすることは無いんだよな」 「……まあ、そうなりますね」 これはもしかすると嫉妬しているのだろうか？ 意外にも嫉妬深い性格をしている朝陽さんは、今もまだ元カレの流の存在が気になっているようで。 私の中では綺麗サッパリ終わった恋でしかないので、そんなに気にする必要があるのかと思っていると。「幸せな愛され花嫁になる姿を見せれなくて、少しガッカリしてるのか？」 ……ああ、そういうこと？ 確かに朝陽さんとの契約を交わした時は、それが一番の目的だった。一方的な婚約破棄と浮気に傷付いて、何とか見返したかったから。 でもそれも全て私の中では過去の事でしかない。流が今の自分の姿を見なくてもそれを悔しいとか残念だと思う必要なんて、これぽっちも無いのだから。「いいえ、今の私はこの姿を朝陽さんに見てもらう事が一番なので。正直なところ流の事は言われるまですっかり忘れていましたし」 これも本当の事で、事件後は確かに流の事を考える時間も少なくはなかった。でも式が近付くにつれてそんな余裕は無くなったし、何より今の私はこんなにも朝陽さんに夢中なんだもの。「確かにそうだな、俺もそうであってくれると嬉しい。鈴凪はこれからずっと、俺だけの愛され花嫁でいてくれ」 「一生涯、私を朝陽さんの愛され花嫁でいさせてくれるのなら……喜んで」 お互いの顔がゆっくりと近付いて、優しくその唇が重ねられた。すぐに挙式で誓いのキスをすることになるのに、私達は今の気持ちに素直に従ってしまって。 ふふふ……と笑って正面から抱き合えば、これ以上ない程の幸福感で心が満たされていく。「こんなに幸せで良いんでしょうか？」 「良いんじゃないか？ こんな特別な日に幸せを感じるのは、主役である俺たちの特権だからな」 特権かあ、それは良いかもしれない。朝陽さんと一緒に一度だけ使えるそんな権利も、今日くらいは
Terakhir Diperbarui : 2026-02-28(仮)花嫁契約 ～元彼に復讐するはずが、ドS御曹司の愛され花嫁にされそうです⁉～ 愛され花嫁は誓う 1
――そして迎えた、結婚式当日。 華やかなホテルでの挙式が始まるまであと少し、その新婦用の控室でやっと全ての準備が整ったはずなのだけど。まさかこんなにも、全身をアレコレされることになるとは…… それでも目の前の鏡に映る自分の姿はまるで別人、もしかして知らないモデルが鏡の向こうにいるのではないかと疑う程だった。 そんな私に年配の女性スタッフが、それはもう大袈裟に褒めてくるから余計に戸惑ってしまって。「まああ、本当にお美しいです！ 新郎様が新婦様に一番似合うデザインを選んだとおっしゃってましたが、まさかここまでとは……」 「ええと、その……ありがとうございます」 確かに最終的にこのドレスを選んだのは朝陽《あさひ》さんだった。最初は私の好きなのにすればいいと言っていた彼だが、いざドレスの試着が始まると意外なほど細かな注文をしていたくらいで。 結局はほとんど朝陽さんの意見を採用した、オーダードレスが出来上がったわけだけど……確かにこのドレスは、彼の言った通り私にとても似合っている。「うふふふ。では準備も整いましたので、こちらに新郎様をお呼びいたしますね」 「あ、はい……」 ああ、この姿を見られるのはやっぱり緊張するかも。今の私を見て朝陽さんはどんな反応をするのだろう、それを考えると胸のドキドキが止まりそうにない。 ゆっくりと後ろの扉が開かれると、朝陽さんがこちらに向かってくる足音が聞こえて。私の隣まで来た彼はその場で片膝付くと、見上げるような形で私と視線を合わせた。「……ああ、凄く綺麗だな。聞いてはいたが実際にこうして見ると、世界一の花嫁って感じがする」 「それは言い過ぎです、これはプロによるメイクとオーダーメイドのウエディングドレスによる魔法ですよ？」 照れ隠しもあるが普段褒められなれてない事もあり、朝陽さんの言葉に対して素直に嬉しいと言えなくて。でもそんな私の言葉も、朝陽さんは余裕の笑顔を返してくる。「魔法ねえ、シンデレラみたいに一夜で解けるとでも？ その気になれば俺が何度でもその魔法をかけることが出来る事を、もちろん鈴凪《すずな》は忘れてないよな」 「……ああ、そうでしたね」 このオーダーメイドのウェディングドレスやプロのメイクも、朝陽さんからすれば用意することは容易いのかもしらない。 半分くらいは冗談で言ってるのかもし
Terakhir Diperbarui : 2026-02-28(仮)花嫁契約 ～元彼に復讐するはずが、ドS御曹司の愛され花嫁にされそうです⁉～ その結末は当然で 8
ひとしきり二人で大笑いした後で、また元の真面目な話に戻ったのだけど。笑われただけの私は、まだちょっと不満が残っている。 でもその内容が気になっていたことでもあったため、朝陽《あさひ》さんの話の続きを大人しく聞くことにした。「それから守里《もりさと》 流《ながれ》の方は、今回の事もそれ以前の件についても素直に答えているらしい。彼が事件の実行犯ということに変わりはないが、それもきちんと受け止めているようだ」 あの時には既に反省の色を見せていた流だったが、警察の取り調べにも協力的でこれからはきちんと罪を償うつもりのようだ。 彼からは決して許せないような事もされたけど、それでもやっぱり……「それなら良かったです。今の流に対して以前のような感情はありませんが、それでも彼には前を向いていて欲しいと思うので」「そうだな。鈴凪《すずな》のそういう思いも、今ならきっとアイツにだって伝わっているだろう」 朝陽さんが理解のある彼氏でとても嬉しいです。なんて思っていたら、何故か急に横から白澤《しらさわ》さんが口を挟んできて。「朝陽、そうカッコつけても口の端が引き攣ってますよ？ そのうち嫉妬深い男だと鈴凪さんに呆れられないと良いですね」「……そういう余計な事まで気付くから、お前は嫌なんだ」 どうやら朝陽さんは理解のあるフリをしながらもしっかり嫉妬していたらしく、それに気付いた白澤さんにばっちり指摘されてしまったようだ。 付き合いが長いから分かる、そんな彼らがちょっと羨ましくもあるけれど。「ふふふ、何だかんだと仲が良いんですね」 和やかな空気が流れるが、話題が彼の嫉妬深さについてだったのを誤魔化したかったのだろう。朝陽さんは次に、鵜野宮《うのみや》社長のことについて話しをしだした。「そう、後は鵜野宮社長についてなんだが」「そういえば社長はあれからどうしてるんでしょうか？ あの事件後に謝罪を頂いてから、連絡もないので少し気になっていて」 事件後に鵜野宮社長からは、もう一度謝りたいときちんとした場所で誠意ある謝罪をされた。しかしその後はお互いに何の連絡もしていない、特に理由が無いと言えばそれまでなのだけど。「鵜野宮社長は自身の経営する会社を、後継者へと引き継ぐ準備をしているらしい。それもあって今は鵜野宮カンパニー内も、かなり慌ただしいようだ」「……そうだった
Terakhir Diperbarui : 2026-02-28(仮)花嫁契約 ～元彼に復讐するはずが、ドS御曹司の愛され花嫁にされそうです⁉～ 提案は思い付きで 5
《ピリリリリリ、ピリリリリリッ……》 朝から鳴り響くスマホの着信音で目を覚ます。 今日は休日のはずなのにどうして起こされなくてはいけないのかと、苛立ちながらスマホのディスプレイを確認する。時計を見ればまだ午前八時前、しかも画面に映された番号は未登録で全く身に覚えがない。 無視してもう一度寝ようとするが、何度も繰り返されるコール音に否が応でも起きるしかなかった。「……もしもし？」『もしもし、雨宮《あまみや》 鈴凪《すずな》さん？ いきなり掛けてごめんなさい、私は長谷川コーポの大家なんだけど……貴女が守里《もりさと》 流《ながれ》さんの保証人になってる雨宮さんよね？』 なるべく低い
(仮)花嫁契約 ～元彼に復讐するはずが、ドS御曹司の愛され花嫁にされそうです⁉～ 提案は思い付きで 4
しかも、それが迷惑料とどう関係があるのか分からない。だからといって余計な事を言うと、この男からとんでもない返答がくるような気がして止めておいた。 それも無意味な事だったという事に、数分もせずに気付かされたのだけど。「近いうちに、アンタと俺はある契約をすることになるだろう。それで、今回の迷惑料はチャラにしてやる」「……契約って？ そんなの内容を聞かなければ、私に出来るかなんて分からないんですけど」 少し考えた様子を見せた後、神楽《かぐら》 朝陽《あさひ》はそう提案してきたけれど。その契約内容については一切説明がない。 迷惑料がチャラになるのは有難いけれど、受けるかどうかはその中身に
(仮)花嫁契約 ～元彼に復讐するはずが、ドS御曹司の愛され花嫁にされそうです⁉～ 提案は思い付きで 3
「そう簡単に逃がしてもらえると思ってるのか？ この俺にあんな事をしておいて」「いや、あの～……別に、逃げるつもりだったわけでは……」 ない、とも言い切れない。神楽《かぐら》 朝陽《あさひ》の視線が怖ろしくて、どこかに隠れたいと思ったのは事実だから。でもそんな私の気持ちにはお構いなしで、彼は思い切り距離を詰めてくる。 ……いや、ちょっと近すぎないですか？ 凄〜く怖いけれど、神楽 朝陽は間違いなく女性にモテる顔をしていて。心臓がバクバクと音を立てているのは恐怖だけではない気がしたが、あえて気付かないフリをする。 そんな私を揶揄うかのように、彼は親指と人差し指だけで私の顎を持ち上げ強引に
(仮)花嫁契約 ～元彼に復讐するはずが、ドS御曹司の愛され花嫁にされそうです⁉～ 提案は思い付きで 2
「……すみません、シャツ汚しちゃって」 無言で慰めてくれたいた神楽《かぐら》 朝陽《あさひ》、いつの間にか私は彼のシャツを掴んで泣きじゃくってしまっていたらしく。 申し訳なさから、彼と顔を合わせる勇気もなくそう謝ったのだが……「別に構わない、貴女に請求する迷惑料の中にちゃんと付け加えておくから」「め、迷惑料っ！？ いったい何のことですか！」 まさかそんなことを言われるなんて思っていなかった私は、驚きで今度は神楽 朝陽のスーツのジャケットを掴む。 だって、そんな……？ すると神楽 朝陽は、かけていた眼鏡のテンプルを指でつまんで外す。眼鏡姿も似合っていたが、外すと彼はまた違った
Ulasan-ulasan